نویسنده : نورنگار ; ساعت ۱:۱٢ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٩ آذر ۱۳٩۱


دوربینهای دیجیتالی حرفه ای برپایه تکنیکهای مختلف عکاسی مافوق سریع، هوایی و مداری، ماوراء بنفش و مادون قرمز امروزه از کاربردهای بالایی در عرصه های علمی و ثبت تصاویر برخوردارند.

به گزارش پایگاه خبری فناوری اطلاعات برسام و به نقل از مهر، دوربین دیجیتال نوعی دستگاه عکاسی است که به جای فیلم حساس به نور، از یک
حسگرCCD یا CMOS برای به دام انداختن تصاویر و تبدیل آنها به یک سیگنال الکترونیکی از نوع آنالوگ استفاده می کند.

دوربینهای دیجیتال، امروزه علاوه بر استفاده های غیرحرفه ای و ثبت لحظات زندگی کاربردهای بسیاری در عرصه های مختلف علمی و ثبت عکسهای با سرعت بالا دارند.

کاربردهای علمی دوربینهای دیجیتال دوربین امکان ثبت پدیده هایی که مستقیم قابل مشاهده نیستند را فراهم می کند و به همین علت به عنوان مفیدترین عنصر در انجام تحقیقات علمی شناخته می شود.

از جمله دوربینهای با کاربرد علمی می توان به دوربینهای فوق سریع برای ثبت پدیده ها در زمانهای بسیار کوتاه، دوربینهایی میکروسکوپی، دوربینهایی برای ثبت مناطق وسیع از زمین یا فضا (دوربینهای هوایی، مداری و نجومی) و دوربینهایی که در طیفهای خارج از نور مرئی (دوربینهای ماوراء بنفش و مادون قرمز) کار می کنند شاره کرد.

عکسبرداری مافوق سریع دوربینهای مافوق سریع برای تهیه تصاویر به چشمه هایی نیاز دارند که لامپهایی از نور را در زمانهای بسیار کوتاه و شدید ساطع می کنند.

با این سیستمها به طور طبیعی می توان عکسهایی با زمانهای عکسبرداری ۱۰ میلیونیم ثانیه را به دست آورد که این مدت زمان می تواند به ۵ نانوثانیه نیز برسد.

از این دوربینها نه تنها تصاویری با اهداف علمی تهیه می شوند بلکه می توان عکسهایی هنری برای مثال از عبور گلوله از میان اشیاء و یا پرتاب قطرات آب به دست آورد.

TakeDel.Com | بالاترین برگ ایرانیان

عکسبرداری برجسته بینی یا سه بعدنگاری این نوع عکسبرداری قادر است از اشیاء بر روی یک سطح صاف عکسبرداری کند و با استفاده از یک دورنمای سه بعدی و یک زمینه سایه روشن، توهم عمق را در تصویر به وجود آورد. دوربینهای سه بعدنگاری در نقشه برداری کاربرد دارند.

به منظور افزایش اثر برجسته بینی از “سه بعدنگاری مصنوعی” استفاده می شود. با این روش می توان از یک شیء از ۲نقطه دید که در فاصله بین ۱٫۵ تا ۱٫۲۰ از آن واقع شده اند عکسبرداری کرد. عکسبرداری در طیفهای مادون قرمز و ماوراء بنفش هالوژنهای نقره از یک حساسیت طبیعی برخوردارند.

این حساسیت موجب می شود که هالوژنها در مناطق ماوراء بنفش و نور آبی منتشر شوند و تنها جذب ژلاتین و هوا شوند. لنزهای معمولی عکاسی، نور ماوراء بنفش را تا حدود ۳۲۰ نانومتر انتقال می دهند اما زمانی که از لنزهای کواترزی یا فلواریتی استفاده می شود می توانند این نور را تا حدود ۱۲۰ نانومتر انتقال دهند.

 

TakeDel.Com | بالاترین برگ ایرانیان

برای اجتناب از افت حساسیت ناشی از جذب ژلاتین، از محلولهای بروم نقره استفاده می شود. همچنین برای کسب تصاویر بهتر، می توان در مقابل لنزها یک فیلتر قرار داد که جلوی عبور پرتوهای ماوراء بنقش تابیده از شیء را بگیرد و به جای آن نور فلورسانس مرئی را انتقال دهد.
چگونه میتوان از دوربین ها ی دیجیتالی استفاده جالب و جذاب کرددوربین Rebel XT کانن برای تهیه این عکس در طیف مادون قرمز دستکاری شده است. پس از گرفتن عکس، رنگهای مصنوعی به آن افزوده اند عکاسی در طیفهای مادون قرمز و ماوراء بنفش به ویژه در عرصه های فیزیک نجوم، طیف نگاری، کانی شناسی، جرم شناسی، تاریخ هنر، زیست شناسی و پزشکی کاربرد دارند.

برای اینکه بتوان یک تصویر کامل در طیف مادون قرمز به دست آورد باید از فیلترهایی استفاده کرد که کل نور مرئی را حذف می کند.

یکی از این فیلترها HOYA R72 نام دارد. این فیلتر قادر است تمام نورهایی را که زیر طول موج مادون قرمز وجود دارد حذف کند. به همین علت در عکسهایی که با این فیلتر گرفته می شود نمی توان رنگهای زیر قرمز (۷۰۰ نانومتر) را دید.

عکسبرداری هوایی و مداری عکسبرداری هوایی، تکنیکی برای مطالعه زمین است. عکسبرداری با این تکنیک با دوربینهای عکسهایی که بر روی هواپیماها، ماهواره ها و ایستگاه فضایی بین المللی نصب شده اند، امکانپذیر است. عکسبرداری هوایی در کشفیات باستان شناسی، تحقیقات زمین شناسی و کشاورزی برای تهیه اطلاعاتی درباره ماهیت زمین و گسترش زمینهای کشاورزی و در عرصه نظامی برای جمع آوری اطلاعات مربوط به اهداف استراتژیک کاربرد دارند.